Vogels

Zachte landing

Ook al was het weer grauw en grijs, er was veel bedrijvigheid op de plassen!

Zilverreigers, blauwe reigers, aalscholvers, wilde eenden, canadaganzen, een nog eenzame kuifeend: ze waren allemaal vertegenwoordigd.  Bij de canadaganzen hing er liefde in de lucht, valentijnsdag naderde. Het mannetje kwam met sierlijk gespreide vleugels aanvliegen, maakte een spetterende landing en ging toen fier pronkend op het wijfje af. Hij legde zijn kop in haar nek en klapperde daarna nog eens goed met zijn vleugels terwijl zij hem met open bek bewonderde. Samen zwommen ze weg…

_dcs8998_dcs8999_dcs9014_dcs9022

Kamera Nikon D800 – Objectief Nikon 200-500mm f5,6 – ISO2500, diafragma f5,6, sluitertijden 1/500sec en 1/1000sec, statief Manfrotto 055 pro, Gimbal Head Benro GH2

 

Standaard
Bloemen, Planten

De vriezeman is langsgeweest

Net voor oud in nieuw overging kwam eindelijk de ijsman. Op zijn sokken en met zijn kwast in de hand strooide hij rijkelijk een wit deken over het land. Het was even schrikken, de laatste jaren had hij zijn kat gestuurd, en we waren bijna vergeten dat hij nog bestond. En daar kwam hij, in de frisse morgenstond. Het was prachtig om te zien, een uitgebloeide anemoon had hij bekleed met heldere kristalstenen.

_dcs8189

Kamera Nikon D800 – Objectief Sigma Macro HSM 180mm f3,5 – ISO 320  f/6,3  1/25 ;  hoekzoeker, IR ontspanner,  statief Manfrotto 055 pro

 

Standaard
Paddenstoelen

Lamellen

Er waren dan tóch nog paddestoelen! Eigenlijk had ik de hoop al opgegeven dit seizoen nog één fungi te fotograferen. Tijdens een wandeling had ik wel enkele mooie-witglanzende-slijmafdruipende paddestoelen gezien. Maar zoals het soms gebeurt lag het fototoestel veilig thuis en zou de komende weken niet gebruikt worden. Enkele koude nachten hadden daarna alle hoop weggeveegd dit seizoen nog mooie kabouterparapluutjes te fotograferen.Toen ik later terug op stap ging, deze keer mét vogelkooitje, stond er nog een verloren gelopen hoopje paddestoelen. De mooie- witglanzende-slijmafdruipende paddestoelen? Die zijn voor volgend jaar!

_dcs8011

Nikon D800 – Sigma  Macro 180mm f3.5 – ISO 200 – 1/50 – IR ontspanner – MUP – hoekzoeker – rijstzak

Standaard
Insekten

Een takje of toch iets meer?

Eerst leek het wel of een minuscuul takje met heel kleine streepjes aan de venkelblaadjes was blijven hangen. Na een paar dagen was dat takje-met-streepjes iets groter geworden. Aha ging het toen in mijn kopje, een rups van de koninginnepage? Dat beestje bleef maar vreten, groeide uit tot een ferme rups. Ik ontdekte dat rupsen ook wel eens.. nu ja, blijkbaar generen ze er zich een pak minder om dan wij.En er zat nóg zo’n dikkerd, onderaan de pastinaakblaadjes. Op een dag ontdekte manlief dat de rups aan een wandeling begon. Eerst kroop ze naar beneden, over de aarde, klom over een dikke balk, terug een stuk aardeweg en dan sleepte ze zich omhoog, enkele centimeters boven de grond. Ze bleef uitgeput hangen aan een oreganumtakje, spon een fijn draadje rondom haar lijf. Wanneer ging ze nu verpoppen?? Meerdere keren per dag lag ik op de loer, camera in de aanslag.En eindelijk, na 3 dagen was ze zó uitgerust, gooide haar mooie streepjesjasje af, liet het onderaan haar lijf liggen en stevig vastgesnoerd wacht ze nu af.

Of de pop ooit een vlinder wordt??_dcs7857

_dcs7868

_dcs8005

Standaard
Insekten

Sikkelsprinkhaan

Het was nog steeds fris, de nevel had de ochtendzon lang tegengehouden. Langzaam kwam de zon dan toch boven de berg van Bleyberg piepen. De sikkelsprinkhaan warmde zich langzaam op, schudde even zijn voorste pootje. De dauwdruppels bleven hangen… Steeds vaker ging zijn pootje op en neer terwijl hij zich met de andere stevig bleef vasthaken aan het bloempje waar hij de hele nacht op gerust had.

_dcs7834

Kamera Nikon D800 – Objectief Sigma Macro HSM 180mm f3,5 – ISO 200, f9, 1/40 sec, hoekzoeker, IR ontspanner,  statief Manfrotto 055 pro

 

Standaard
Insekten

Vliegen of niet vliegen

Al een paar uur probeerde ik, met dat prille beetje zon, mijn vleugels op te warmen. Zonder die warmte kon ik het wel vergeten om vandaag één vleugelslag te slaan. Ik had al enkele pogingen gedaan en uiteindelijk was ik beneden tussen het gras beland. Met mijn poten kon ik mij al redelijk vasthouden, maar die vleugels, dat lukte niet echt. Weg moest ik. Gisteren had ik al wat averij opgelopen; met mijn linker vleugel de bek van een andere vlieger geraakt.  De zon begon wat feller te stralen en het lukte mij om mijn vleugels volledig te openen. Nog even snel in de lens kijken…

_DCS7606.jpg

De kleine parelmoervlinder

 

Standaard