Paddenstoelen

Let’s shake

Het begon al toen ik thuis vertrok, een eerste regendruppel daalde heel voorzichtig neer op mijn mouw, en toen een tweede. Regen?? De redelijk-betrouwbare-buienradar zou de regenwolken toch tegenhouden? Paddenstoelen stonden al enkele weken op mijn verlanglijstje. Niet de witte of Parijse champignons: bospaddenstoelen moesten het zijn. Dus tufte ik naar de Hoge Venen. Op de heenweg stond in koeien van letters vermeld dat de straat nood heeft aan een nieuw wegdek.

Een sprookjes paddenstoel trok mijn aandacht, maar stond net niet aan de rand van de weg. Een rondrijdende boswachter moest ik eerst verschalken. Weg van betreden paadjes wipte ik het bos in en kon in alle rust mijn verlanglijstje afwerken.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Advertenties
Standaard
Vogels

Eten!

Het was nog fris, de zon speelde met licht en nevel. Onder de vogels heerste grote activiteit, ze hadden duidelijk honger. Een reiger dook met zijn kop in het water en verorberde snel een kikker vooraleer hij met klappende wieken wegvloog. De fuut slokte gulzig een vis. Het was duidelijk tijd voor het vogelontbijt. De jonge ijsvogel schudde verwoed met zijn kop, hij had geen trek!_DCS2915

_DCS3347

_DCS2905

_DCS3131

_DCS2007

Standaard
Uncategorized

Fill fuel!

Rimpelingen

Als kind prevelde ik ´s avonds in bed een gedicht van Alice Nahon: Het is goed in ´t eigen hert te kijken, nog even voor het slapengaan, of ik van dageraad tot avond geen enkel hart heb zeer gedaan. Of ik geen ogen heb doen schreien, geen weemoed op een wezen lei, ... Omdat ik dan meteen begon te denken aan alles wat die dag verkeerd was gelopen, aan alle mensen die ik tekort had gedaan, geraakte ik nooit veel verder dan die laatste zin. Want vaak waren de rampen niet te overzien. Ik werd daar heel verdrietig van en ben er   ergens tijdens mijn pubertijd mee opgehouden.

Een tijdje geleden las ik iets interessants over positiever in het leven staan. Sinds een dikke week oefen ik nu de dankbaarheid. Vlak voordat ik ga slapen of wanneer ik al in bed lig, overloop ik de dag en probeer…

View original post 238 woorden meer

Standaard
Vogels

Kwikstaartje

Kwiek is dit jonge gele kwikstaartje wel. Het springt, plenst, duikt en probeert als balletdanser indruk te maken. Het kruipt op een stok, loopt naar boven, terug naar beneden, vliegt naar een andere tak, moet even zijn bekje poetsen en hop.. daar vliegt het weg, zo snel dat het nog nét op de foto staat. Of het nu een hij of een zij is, dat laat ik over aan de experten.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Standaard
Amfibiën

Boomkikkers

Het is niet makkelijk om de boomkikker te vinden. In heel Vlaanderen zouden er nog 4 leefgebieden zijn, met een voorkeur voor Limburg. Hij, of beter gezegd: zij, is met haar maximale lengte van 4,5 cm nog steeds een klein ding. Mannetjes halen 3 à 4 cm. Met hun hechtschijven klampen ze zich vast aan de blaadjes van bomen en struiken. Ze leven in vochtige gebieden en zoals vele van mijn soortgenoten houden ze ervan om zich uren te zonnen. Wordt het té heet, dan wippen ze snel in het water. Dat doen wij toch ook, of?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Standaard
Insekten

Zonnige zuiderse vlinders

Sinds meerdere zonnige zuiderse vakanties droomde ik ervan om eindelijk eens een blauwtje of een andere vlinder te fotograferen dan de alom tegenwoordige citroenvlinders. Op een hoogte van ongeveer 600m zat een kretahooibeestje zomaar langs te weg te wachten en enkele kilometers verder en 400 meter hoger zat het kleine tijmblauwtje op een welriekende tijmplant nectar te slurpen. Het kretahooibeestje is een kretenzische inheemse vlinder en leeft vooral in het gebergte Lefka Ori (Witte Bergen) waar ook de Samaria-kloof toe behoort. Het kleine tijmblauwtje is ook een zuiderling, je vindt ze wel nog in gebieden zoals Midden- en Zuid-Duitsland, maar in onze contreien zijn ze volledig verdwenen.

_DCS1155-2

Klein tijmblauwtje (pseudophilotes baton)

_DCS1068

Kretahooibeestje (coenonympha thyrsis)

Standaard